De masseur


Zijn vak heeft te maken met spieren
Vooral als die dingen gaan klieren
Voor sporters een must
Maar ook voor de lust
Kan hij zo veel mensen plezieren

Zwijmelen op zaterdag 169






Ik wens jullie een heerlijk weekend.

Ontbijt


Klik hier om de andere invullingen van dit thema te zien

In een klein hoekje

Meldde ik woensdag nog vol trots onze tuinklussen van maandag en dinsdag, daar kwam abrupt een einde aan. Niet alleen de regen weerhield ons..... Ik ben helaas een gevallen vrouw.

Terwijl ik mij aan het uitkleden was in de kleedkamer, verloor ik mijn evenwicht en donderde achterover waarbij mijn hand tegen het raam sloeg en mijn ribben op de marmeren vensterbank landden. Het raam bleef gelukkig heel en de vensterbank gaf geen millimeter mee, waardoor ik nu niet meer op of neer kan. Zelfs diep ademhalen doet pijn, om van kuchen en lachen nog maar te zwijgen.
Ik kan niet bukken en het is een kwelling om te gaan zitten, liggen of staan. Schuifelend als een zombie verplaats ik me. Zonder hulp kan ik me niet douchen, afdrogen of aankleden. Wat een kneus!
Eén momentje van onbalans en je weekprogramma ziet er heel anders uit. De blogjes voor zaterdag en zondag stonden gelukkig al gepland, maar verder kan ik nog geen kikker van de kant afduwen.
Dubbel waardeloos als je het huis nog moet schoonmaken en de jachthut poetsen voor de logees. Dat is dus allemaal niet gelukt. Zelfs kleindochter werd nauwelijks door mij geknuffeld. Ik ben momenteel onaanraakbaar.
We hebben zondagmiddag iedereen uitgewuifd richting huis, vrienden of verre landen en zijn weer samen.
Rust, pijnstillers en geduld staan nu op het menu. Mijn nachten zijn kort en een dringende blaas is aartsvijand nummer één. Hoe lang duurt het voor gekneusde ribben genezen zijn?

De postbode


De postbode kwam alle dagen
Geheel zonder zeuren of zagen
Met zonnig humeur
Langs iedere deur
We hadden toen echt niet te klagen

Zwijmelen op zaterdag 168





Fijn weekend, zwijmelaars.

Ik leef voor haar, weet je, sinds
De eerste keer dat ik haar ontmoette
Ik weet niet hoe, maar
Ze kwam bij me binnen en bleef daar
Ik leef voor haar omdat ze
Mijn ziel zo sterk laat trillen
Ik leef voor haar en dat is geen last

Ik leef ook voor haar, weet je
En ben maar niet jaloers:
Ze hoort bij iedereen die
Een behoefte hebben die er altijd is
Als een radio in de slaapkamer
Bij iedereen die alleen is en nu weet
Dat ze er ook voor hem is; om die reden
Leef ik voor haar

Ze is een muze die ons uitnodigt
Om haar met onze vingers te strelen
Door een piano
De dood blijft ver weg;
Ik leef voor haar

Ik leef voor haar, ze weet
Hoe ze zoet en sensueel kan zijn
Soms steekt ze je maar
Het doet nooit echt zeer

Ik leef voor haar. Ik weet dat ze me
Van stad naar stad laat reizen
En een beetje laat lijden, maar ik leef tenminste.

Het is pijnlijk als ze weggaat.
Voor haar woon ik in hotels.
Het groeit met het grootste plezier.
Ik leef voor haar in een werveling.
Door mijn stem
Breidt het zich uit en brengt het liefde voort.

Ik leef voor haar, ik heb niets anders
En hoeveel anderen ik zal ik ontmoeten
die, zoals ik, op hun gezicht hebben staan
"Ik leef voor haar."

Ik leef voor haar
Op een platform of tegen een muur
Ik leef voor haar tot het uiterste.
Ook in een moeilijke morgen.
Ik leef voor haar tot het uiterste.
Elke dag
Een uitdaging;
de hoofdrolspeler
Zal zij altijd zijn

Ik leef voor haar omdat
Ik geen andere uitweg heb
Omdat muziek, zoals je weet
Iets is dat ik nooit verraden heb

Ik leef voor haar omdat ze me
Rust en noten met vrijheid geeft
Als er nog een leven zou zijn zou ik dat leven
Ik zou het leven voor haar.

Ik leef voor haar, de muziek.
Ik leef voor haar.
Ik leef voor haar, ze is uniek.
Ik leef voor haar.
Ik leef voor haar.
Ik leef voor haar.

Niet veel te melden

Maandag en dinsdag hebben we uren in de tuin gewerkt. De laatste restanten opgeruimd, zoals takjes, blad, eikeltjes en andere losse rommel. Het was zalig en best uniek om in deze tijd al buiten bezig te zijn.

De grasmat moet grondig worden hersteld na al het zaagwerk en binnenkort gaan we heesters kopen voor de zuidhoek die nu wat opgefleurd moet worden. Het wordt nog een heel karwei om de grond in te komen, omdat het barst van de wortels van de gesneuvelde pijnbomen. Misschien eerst een paar kuub aarde laten bezorgen.

Komend weekend zijn oudste zoon, vrouw en peuter hier weer even en zondag komt dochterlief haar inboedel in onze kelder opslaan. Haar flat is verkocht en ze vertrekt volgende week voor onbepaalde tijd naar Thailand. Een echte avonturier. We hopen dat ze een heerlijke tijd gaat beleven.

Verder wordt hier voornamelijk gekopieerd voor klanten, gelezen en gecomputerd.

De beul


Er was eens een beul in Ameide
Die liet alle boeven echt lijden
Hij gaf soms de strop
Of hakte een kop
Wat waren dat toch barre tijden

Zwijmelen op zaterdag 167







Muziek uit de jaren 70 waarbij je heerlijk kon slijpen (= innig tegen elkaar dansen).
Het eerste nummer uit 1972 werd in Duitstalige landen erg populair, toen het op de achtergrond te horen was in een aflevering van de Krimi-serie Der Kommissar. Honderden mensen belden naar de ZDF om te vragen wie de zanger was en toen de plaat was uitgekomen stond hij in Duitsland en Zwitserland wekenlang bovenaan de hitlijsten.
Fijn weekend, zwijmelaars.

Winterslaap


Gelieve te wekken rond half maart

Kijk bij Marion voor alle winterslaap verhalen met beeld

Tip-tag 2016

Rietepietz strikte mij voor Narda's uitdaging van 4 januari, die zo begon:

“Als ik u één tipje mocht geven…
Al een tijdje denk ik na over een tag die voor mij persoonlijk waardevol zou zijn. Het zou een tag moeten zijn waar een beetje liefde en zorgzaamheid uit sprak, waar je misschien iets van kunt leren, of wat gewoon handig is om te weten.”

Na de tips van Kakel, Melody en Triltaal belandde de tag weer als een boemerang bij Narda, die hem opnieuw een zwieper gaf richting Rijswijk, waar hij liefdevol werd ontvangen.

Hoe maken we (samen met Narda) 2016 een beetje mooier?

Door eerlijk en respectvol met mensen om te gaan, niet (zo snel) te oordelen, compromissen te zoeken en empathie te tonen.
Op die manier kunnen we schijnbaar diepe kloven overbruggen, saamhorigheid behouden, herinneringen ophalen en koesteren.
In ons gezin werkt dat heel goed.

Aan Trees de eer om haar tip toe te voegen.
Stel ons alsjeblieft niet teleur, Trees.
De regels staan hier beschreven.

De dominee


Een dominee houdt erg van preken
Je mag haar dan niet onderbreken
Soms boeit het je wel
Soms kommer en kwel
Je billen beginnen te steken

De KING komt wel heel erg gelegen
Zo kun je er weer even tegen
Het duurt best wel lang
Tot aan het gezang
Daarna krijg je ook nog de zegen

Zwijmelen op zaterdag 166





Een hit uit 1968.
Ik was als dertienjarige inderdaad nog veel te jong voor de liefde.
Maar drie jaar later dook ik in het diepe.
Ik wens jullie een liefdevol weekend.

Schaduw - ondernemend

De nieuwe invalshoek van Reismeermin past wel een beetje bij mijn idee over bloggen en het wel of niet reageren op berichten. Lurken is ook in de blogwereld een begrip en heeft niet alleen te maken met baby's aan de borst of peuters met een restje ranja en een rietje. Je lurkt ook als je wel leest, maar niet reageert op een blogpost. Je blijft als het ware in de schaduw en glipt weer weg.
Er zijn maar weinig bloggers waarbij ik zulk gedrag vertoon.

Meestal ben ik een zeer trouwe fan en zo ondernemend dat ik wel eens moe word van mezelf. Je zou er een muisarm van krijgen … Toch maakt het wel degelijk verschil of iemand wel of niet op jouw berichtjes reageert. Er is enige interactie nodig om een klik te voelen. Anders voel je je als een roepende in de woestijn. En dat is niet zo'n fijn gevoel.
Gek genoeg heeft het nauwelijks iets met leeftijd te maken. Er zijn bloggers in alle categorieën die ik met veel plezier volg. Al is de levensfase waarin je zit meestal wel kenmerkend voor de non-fictie schrijfsels, bij uitdagingen verschilt dat echt niet zo heel veel.

Bepalen reacties jouw leesgedrag bij anderen?

De tolk

(klik)

De kunst van het echte vertalen
Versta je niet slechts door herhalen
't Gaat meer om de clou
Die doet er pas toe
Het raakt je en doet je soms stralen

(dit keer een iets andere invulling;
haar vertaling sprak me echt aan)

Zwijmelen op zaterdag 165










Hier wat zwijmelwerk waar onze logeervriend ons op oudejaarsavond op wees.
En wees eerlijk ….. hier heb je toch een dweiltje bij nodig.
Als je liefdesverdriet had en dit soort nummers werd gedraaid, had je niet genoeg aan een doos Kleenex.
Ik wens jullie een tranenvrij weekend, zwijmelaars.

Sprookje


Kijk bij Marion voor de andere verhalen

Sprookjesland

De goede wensen vliegen ons in deze periode om de oren. Wat zou het geweldig zijn als die wensen allemaal vervuld werden. Iedereen leeft dan gelukkig met een goed functionerend lijf in een vredig land zonder haat en nijd. Hemel op aarde. Stel je voor. Dat is toch sprookjesachtig.

Er was eens een land zonder ziekte, pijn, verdriet en eenzaamheid. Er woonden mensen in harmonie met elkaar en met de natuur. Discriminatie kwam niet voor. Je mocht zijn wie je wilde. Iedereen was gelijkwaardig. Het was een vredig en gelukkig land.
Alle kinderen kwamen probleemloos ter wereld, groeiden op in liefde en vonden later een levenspartner. Voedsel, kleding en onderdak waren gratis beschikbaar voor iedereen. Artsen, leger en politie waren overbodig. Gevangenissen bestonden niet, want misdaad kwam niet voor. Niemand was verslaafd aan alcohol, tabak of drugs.
Elke avond kwam de goede fee om je met haar toverstokje acht uur slaap te bezorgen, naar keuze met of zonder mooie dromen. Ze zorgde meteen dat alles stofvrij was, zodat je in een opgeruimd huis wakker werd.
Je hoefde er niet naar school, maar werd met alle benodigde kennis geboren. Je kon later worden wat je maar wilde en kreeg overal hetzelfde voor betaald. Er was geen stress, afgunst of haat.
Voor plant en dier werd goed gezorgd. Hier leefden geen plofkippen of kooidieren. Er werd niets vetgemest. Moeder aarde werd gekoesterd. De lucht was er brandschoon en alles gedijde voortreffelijk. Met het klimaat was ook niets aan de hand. Het was er paradijselijk.
Je leefde lang en gelukkig, want in dat land mocht je honderd jaar worden en gleed dan kalmpjes weg in je slaap. Naar keuze en in overleg op hetzelfde moment als je geliefde levenspartner.

Lijkt het jullie wat? Zeg eens eerlijk. Wie zou meteen afreizen naar dat land?

De schrijfuitdaging van Plato heeft deze maand het thema “gezondheid”. Lees daar vooral ook de verhalen van andere deelnemers.

De asman


Er was eens een asman in Haren
Die kwam in de zestiger jaren
Hij sjouwde zich suf
Met pit en met puf
Hij zou heus dit klusje wel klaren

Zwijmelen op zaterdag 164





Laten we proberen om net zo positief te zijn als Toon.

Doei 2015, welkom 2016

Het zit er bijna op. Ons jubileumjaar. Hij 65, ik 60 en samen 40 jaar getrouwd.
Na twee jaar hebben we het huis uit de verkoop gehaald. Rust in de tent. We blijven hier voorlopig lekker zitten.
Een kleinzoon rijker en vele bomen armer. Een tikkeltje meer ruimte in het budget nu er polissen gaan uitkeren. Joepie! Tijd om schulden af te lossen.
We blijven zwijmelen en rijmen, al zal ik tussendoor iets minder vaak berichtjes plaatsen. Veel is al gezegd en gedeeld.
Vanmiddag strijken Voorburgse vrienden hier neer en we gaan babbelend, kabbelend en spelletjes spelend wachten tot het twaalf uur wordt.
Nogmaals alle goeds gewenst!
Dag blogmaatjes, tot zaterdag.

Kerstkiekjes


Limburgs bezoek in Zoetermeer.
Rafaella had dolle pret met haar overgrootvader.

Bij ons kwamen Amsterdammers en Tilburgers over de vloer.
Onwijs gezellig.

De beeldhouwer


Een beeldhouwer kan fantaseren
Vervolgens gaat hij selecteren
Het materiaal
Vertolkt zijn verhaal
En hij mag het zelf modelleren

Zwijmelen op zaterdag 163






Voor iedereen die een dierbare mist … of de winterkou …


The lake is frozen over
The trees are white with snow
And all around reminders of you
Are everywhere I go
It's late and morning's in no hurry
But sleep won't set me free
I lie awake and try to recall
How your body felt beside me
When silence gets too hard to handle
And the night too long
This is how I see you
In the snow on Christmas morning
Love and happiness surround you
As you throw your arms up to the sky
I keep this moment by and by
Oh I miss you now, my love
Merry Christmas, Merry Christmas
Merry Christmas, my love
Sense the joy fills the air
And I daydream and I stare
Up at the tree and I see
Your star up there

Hier hangen kinderen en kleinkinderen vanmiddag met de benen buiten, dus misschien ben ik niet zo snel als anders. De pc staat vandaag niet in het middelpunt.

Ik wens jullie een warm, liefdevol en gezond 2016.

Jaarcollage en wensen


Het was een mooi, turbulent, emotioneel en bijzonder jaar.
Nog een week en het nieuwe jaar begint.
Laten we er wat van maken!

Ik wens jullie heerlijke feestdagen
en een liefdevol, gezond en vredig 2016.

Samenwerken


Ieder voor zich of het alternatief?

Bij Marion vind je meer beeldverhalen

De ijzervlechter


Die bink is een kei in het vlechten
Hij zorgt dat beton zich kan hechten
Hij werkt in de bouw
Is daag'lijks in touw
Zijn hoogtevrees moet hij bevechten

Wat jullie waarschijnlijk niet wisten
En waar we niet over gaan twisten
Dus heb maar geen nood
Er is niemand dood
Maar dit noemt men ook wel “bekisten”

Zwijmelen op zaterdag 162










Met deze lente in december is ons kerstgevoel nog ver te zoeken. Wijzelf geuren intens naar dennennaalden, maar dat heeft niets met een versierde boom te maken. We zijn dagelijks in de tuin te vinden. Het aroma van de gesneuvelde pijnbomen hangt in kleding en haren.
We zijn nog nooit zo laat geweest met optuigen en feestverlichting. Vandaar ook deze ongewone muziekkeuze voor vandaag. Ik doe lekker dwars.

Natuurlijk wens ik iedereen zalige dagen vol sfeer, plezier en liefde.

Tegen de vlakte

Na de opgeruimde tuin van vorige week zijn er deze week grootscheepse acties ondernomen. Louis en Gilbert zijn al eerder genoemd in het logje over de bomen naast de oprit. Ze waren ook nu overijverig bezig.
De grote naaldbomen in onze achtertuin moesten er namelijk aan geloven. Er zat meer dood dan levend hout in en de V-vormige naalden hingen als een soort kerstversiering aan de takken van bijna alle heesters. Ook in het gras was het een drama om alles bijeen te harken. Na een flinke storm konden we uren puinruimen.
En ja, het werd eerst een bende en er sneuvelden wat heesters door al dit geweld. We zagen het met angst en beven aan.
Maar alles komt goed. We gaan die zuidhoek met mooie struiken en muurbedekkers vullen. Dus volgend voorjaar krijgt dat deel van de tuin een nieuwe kans.

Ter illustratie, een diashow en drie filmpjes:








Excuses voor de kwaliteit. Ons cameraatje is al erg oud.