Likje

Giraffen zijn echt herbivoren
Dus waarom likt deze aan oren
Het eekhoorntje slikt
Een beetje verschrikt
Maar laat zich toch echt niet verstoren

Zwijmelen op zaterdag 115


Jaren geleden plaatste ik het al eens op mijn blog.
Een wereldhit uit 1991.
Ik wens jullie een heerlijk weekend.



Ochtend in Ravels

Woensdagochtend half 9 en dit zie ik vanachter mijn pc.
Hier wil toch iedereen wel wonen?


Papseflaps

Ik heb zo'n bijzondere vader, wisten jullie dat al? Hij is trots, eigenwijs, ijdel, charmant, liefdevol, onzeker, kwetsbaar en nooit voor één gat te vangen. Beweer jij iets stellig, dan is hij de eerste die de andere kant van jouw gelijk gaat zoeken en aantonen. Nooit krijg je hem te pakken, hij wint altijd. Of … hij geeft je die indruk. Hij is een Fries en een maagd. Hij is een piekerende twijfeldoos … tot het moment dat je hem ergens van probeert te overtuigen … dan blijkt hij overduidelijk al van de hoed en de rand te weten. Als puber was dat een zeer frustrerende belevenis. Dacht je hem klem te hebben, kwikzilverde hij zich er weer uit. Daar stond je dan. Geen idee hoe je je weer zo van de sokken had laten kletsen.

Afgelopen zondag illustreerde Femke zijn onzekerheid weer eens. Als hij alle verhalen hoort van mislukte relaties en gefrustreerde kinderen, vraagt hij zich af wat voor fouten hij zelf heeft gemaakt. Ik heb hem snel gerustgesteld. Hij heeft het geweldig gedaan. Wij hadden een warme, gelukkige, liefdevolle jeugd. Hij heeft geen steken laten vallen. Oh, wat zou ik hem graag mijn blog laten lezen. Dan kon hij zoveel positieve momenten herbeleven, waarover ik geschreven heb. Maar hij is 92 en wil niet meer beginnen aan een nieuw apparaat met knopjes die hij niet begrijpt.
Hoe ga ik hem dat nog vertellen. Kon hij maar meelezen ...