Uitdaging - vrijheid

Reismeermin gaf ons een nieuwe invalshoek. De komende weken kunnen we haar “uitdaging” bekijken vanuit de optie “vrijheid”. Het leuke aan haar item is juist de vrijheid waarmee je het kunt invullen. Je kunt het met woorden doen of met beelden. Je kunt iets knutselen, plakken of bakken. Of je schrijft een gedicht. Alles mag, niets moet. Hier liggen mogelijkheden voor alle bloggers. Top!
Ik benut deze gelegenheid om nieuwe deelnemers uit te nodigen. Wees creatief en plaats een linkje naar je blog bij Reismeermin. Neem de vrijheid om deze uitdaging op je eigen unieke manier in te vullen.

Ik daag jullie uit om te springen
Doe gek of ga zomaar iets zingen
Want Min vindt dat leuk
En ligt in een deuk
Ze houdt van die spontane dingen

De groenteman


Zo kwam hij toen langs onze deuren
Met groenten in allerlei kleuren
Een moeilijk bestaan
Geen simpele baan
Hij moest heel wat sjouwen en leuren

Zwijmelen op zaterdag 142





Ik kies dit keer voor romantische pianomuziek van Ernesto Cortazar.
Gelukkig is het weer een stuk opgeknapt.
We gaan voor een heerlijk weekend.
Geniet ervan, zwijmelaars.

Vliegende koe

Dit is toch wel heel bijzonder. (klik)
Zou ze genieten?

Tjoek tjoek


Hier staat vast een ramp te gebeuren
De pijlers dreigen te verscheuren
De trein nadert rap
Daarna volgt de klap
En slachtoffers zijn te betreuren

Zwijmelen op zaterdag 141





Do you know where you're going to?
Zou Francis Goya het weten?
Zwijmel even lekker mee.
Fijn weekend.

In de war

Paps kan niet meer naar huis. Daar was de geriater maandag heel duidelijk over. Er hoeven geen ingewikkelde tests of scans te worden gedaan. Dat zou alleen maar belastend zijn voor hem. Het was haar meteen helder dat hij de weg kwijt is. Zijn geheugen is een vergiet. Zijn lijf is gelukkig weer helemaal in orde.

Hij heeft zelf vrede met de situatie en is veel rustiger nu hij de regie uit handen heeft gegeven. Waar hij naar toe gaat na 3 september is nog niet bekend. Zoals we allemaal weten zitten tehuizen overvol. We hopen op een mooie plek voor hem. Al hadden we hem dit traject graag bespaard.

Schokkende beelden


Manlief veegt zich al tien jaar suf om de naalden ervan te weerhouden onze goten te verstoppen. De kelders hebben al twee keer blank gestaan na heftige regenbuien. Vorige week opperde ik een ideetje. Waarom laten we die naaldbomen naast de oprit niet omleggen?
Tja, dat kost geld. En chips, dat hebben we niet.
Een dag later maakte hij een losse opmerking tegen een passerende buum. Waarop Gilbert onmiddellijk reageerde en zei dat Louis van om de hoek niets liever deed dan bomen kappen.
Gilbert toog diezelfde week naar zijn kameraad en kwam bij ons langs om te melden dat Lowieke dat klusje wel even kwam klaren. Gratis en voor niks.
Maandagmorgen parkeerde de kameraad zijn tractor met toebehoren naast ons huis en ging aan de slag. Vijf bomen gingen tegen de vlakte. Hij wist ze exact te laten landen op het pad. Er is geen muurtje of struikje beschadigd. Vakwerk.
Nu nog even een inhaalklus qua vegen en dan zijn we aan de zijkant naaldvrij.
Gilbert kijkt mee
Met kritische blik
De eerste stam bezwijkt
Chaos
Alles wordt op de aanhanger gelegd
Gelukkig hoefde er niemand langs
Even afvoeren
Louis onder de boom
Moe kijkt toe vanuit de keuken
En dat is nummer twee
Wat een vakmanschap
Hier is Lowieke bezig met de andere boompjes

Boomvogels


De boomvogels komen tot leven
Je ziet ze hier elegant zweven
De dame met kooi
Vindt vogels heel mooi
En heeft ze de vrijheid gegeven

Zwijmelen op zaterdag 140





Back to the sixties.
De honderdveertigste ZOZ!
Hebben we er zin in?
Nog even een tip: het overzicht van alle zwijmels staat in de zijbalk.
Je kunt het raadplegen en/of downloaden.
Fijn weekend zwijmelaars.

Stadsgezichten

Er was eens een topper in Venlo
Die speelde geweldig de banjo
Beheerste zijn vak
Men ging uit zijn dak
Het plaatje verbeeldt dat perfecto

Zwijmelen op zaterdag 139






1976
Ik was hoogzwanger van dochterlief en de beroemde hittegolf vroeg om een heel rustig nummer.
Nu schoondochter zes maanden onderweg is, gun ik haar ook wat koele muziek.
Barbara, deze is voor jou.

Fijn weekend allemaal.

Communicatie in de zorg

Zonder hittegolf kun je het ook al Spaans benauwd krijgen. Afgelopen vrijdag tufte (en pufte) mijn held naar het wilde westen om aanwezig te zijn bij een evaluatiegesprek over paps. Anderhalf uur heen en terug. Broer en Femke waren daar ook. Wegens vakantie bleek er geen arts aanwezig te zijn. Verbazingwekkend genoeg had niemand dat aan zien komen.... Een gesprek was er niet. De mededeling was simpel. Paps mag daar in elk geval nog twee maanden blijven.
Hij is daar blij mee en wij ook. Zijn vriendelijk bezorgde kopjes thee en koffie, de gezamenlijke maaltijd in de woonkamer om de hoek en het veilige gevoel dat er op hem gelet wordt, zijn zekerheden die hij momenteel nodig heeft.
Voor die mededeling had Robbert daar niet helemaal heen hoeven rijden. But who cares?

Jongste zoon heeft bericht gekregen dat zijn dochter een nieuwe voogdes heeft. Ze heeft alleen geen tijd om zich voor te stellen. Fijn hoor, zo'n vage, onbekende vertrouwenspersoon.

Mijn vaatheelkundige arts kijkt me niet aan op de jaarlijkse controle. Hij luistert niet. Hij maakt simpelweg een echo. Wanneer mijn benen niet meteen in de houding willen die hij nodig heeft voor de juiste hoek, vraagt hij nergens naar. Hij negeert mijn ongehoorzame onderdanen alsof ze lastige kleuters zijn.


Lang leve de zorg.

Dorst


Al dagenlang loop ik te zweten
En dat mogen jullie best weten
M'n kop is zo duf
Ik lebber me suf
Ik heb niet eens zin om te daten

Zwijmelen op zaterdag 138





Ik hoop dat jullie het hoofd koel hebben gehouden.
Nog even afzien.
Dat doen we met een oude bekende.
Een Belg met Italiaanse roots.
Zing maar even mee.
Kalm aan en blijf drinken.
Hik.
Fijn weekend allemaal.

Lange tong


Soms durft men wel eens te beweren
De maat doet niet beter presteren
Het heeft geen belang
Hoe kort of hoe lang
Tenzij je een prooi wilt verteren

Zwijmelen op zaterdag 137





Geen echte zwijmel, maar ik vind het wel grappig om dit vandaag te plaatsen. Manlief zit nu naast zijn eigen veteraan - tante Riet - op de tribune. Veteranendag 2015. Ik hoop dat ze genieten.

Fijn weekend allemaal.

Carshoppen

Vorige week ging Ronald met Robin en Barbara naar Rotterdam om te kijken voor een autootje. Zijn eerste.
Veel geld heeft hij niet, maar vol goede moed gingen ze naar J.etcars.
Per abuis belandden ze eerst tussen dit soort wagens:



Daar besloten ze een foto te maken om ons eens flink te laten schrikken.
Het was de sloperij afdeling.
Ik hield mijn hart vast.

Gelukkig is het met een sisser afgelopen en kwam hij thuis met deze tuut:



Helemaal in zijn sas.
Nu maar hopen dat hij het blijft doen.

Neven en nichten

Zaterdag schreef ik al over onze familiereünie. Alle nichten en neven van mijn vaders kant waren uitgenodigd. Helaas kon niet iedereen komen. Maar van de gesprekken die ik had, heb ik genoten. Sommigen had ik tientallen jaren niet gezien. We wonen ver uit elkaar en hebben allemaal onze gezinnen en bezigheden, bovendien is meer dan de helft zelf al opa of oma. Daarom was dit initiatief des te leuker. Anders kom je ze alleen nog tegen bij het laatste afscheid van ooms en tantes. Nu is mijn vader de enige die nog over is van zijn generatie. Er was warme belangstelling voor zijn wel en wee. Hij is zeer geliefd en ik was blij met al hun lovende woorden. Zo fijn om te horen.
Broer en schone zus had een heuse catering ingeschakeld. Iedereen betaalde natuurlijk mee. Het moet wel leuk blijven.
Wonderbaarlijk genoeg zagen wij het de laatste kilometers van de heenreis steeds lichter worden. Het wolkendek brak open en we hebben de hele middag in de volle Westlandse zon kunnen zitten. Dat droeg zeker bij aan de feestvreugde.
Oudste neef had een campingplaatsje geboekt, omdat hij de volgende dag met zijn vrouw naar mijn vader wilde. Ze komen ieder jaar uit Friesland om oom Klaas te bezoeken.
Het was een knotsgezellige dag.

Spijkerbed


Een poezenfamilie uit Vlimmen
Vermoeid van het klaut'ren en klimmen
Gaat even languit
Een prima besluit
Voorkomt dat de kittens gaan simmen

Zwijmelen op zaterdag 136




Vandaag verzamelen vele nichten en neven van de Pranger-familie zich bij mijn broer en schone zus in het wilde westen. Een heuse reünie van leeftijdgenoten uit Friesland, Zeeland, Brabant en zelfs uit België!
Vanwege onze Friese wortels heb ik een passende zwijmel gekozen.



Ik zal dus niet meteen linkjes kunnen plaatsen of reageren.
Fijn weekend, zwijmelaars.