Gemis I

Iedere avond als mijn meisje en ik naar bed gaan, kunnen we genieten van elkaar als we strelen en aaien tot een van de twee in slaap valt. Dit is niet alleen voor de avond en nacht bestemd. Iedereen met een partner herkent het volgende wel:
“Schatje wil je even op mijn rug kriebelen? Ik kan er net niet bij. Ja, iets hoger, iets meer naar links. Bijna. Ja, daar! Lekker. Dank je.”
Zo schuiven we iedere avond aan áán (Toon Hermans) ons tafeltje van 1 bij 1 om de dag door te nemen. Heerlijk! Er zijn dagelijks zoveel dingen die na veertig jaar “automatisch” zijn.
Totdat er in je omgeving iets gebeurt dat je weer terugbrengt op aarde. Niemand wil er aan denken maar toch is het zo. Op een dag moet je afscheid nemen van je liefste. En dat idee maakt me soms zo bang. Mijn meisje, partner, maatje waarmee ik kan lezen en schrijven eventueel te moeten missen. Nee, ik moet er niet aan denken.
Toch was dat moment heel dichtbij in 2007. Rampzalige uitslag. Kanker bij Mar. Opname in Antwerpen. Alleen thuisgekomen, in het huis waar we ons beiden zo rijk voelden, was het gemis van haar belangrijker dan ooit. Wat is rijkdom? Mijn meisje had 15% kans op genezing. Enfin, de rest hebben jullie op haar blog gelezen. Gelukkig zijn we nog samen en tot op heden hoeven we elkaar niet te missen!

Doorzetten

Momenteel hopen we dat de titel van deze WE vooral geldt voor de kijkers die vorige week ons huis bezochten. De makelaar heeft maandag contact gehad en gaf ons door dat moeder en kinderen in elk geval heel enthousiast zijn. Vader heeft zijn bedenkingen. Ze hebben zelf ook een huis dat verkocht moet worden. Voorlopig dus nog geen bod.
We blijven positief al is de bodem inmiddels wel in zicht. We buffelen wat af. Is het niet met talloze bladeren dan wel met het doemscenario dat we een elfde herfst zullen meemaken op deze plek.
Gelukkig zijn we volhardende mensen en laten we ons niet voor één gat vangen.
Ik herinner me de jaren tachtig waarin we op zoek waren naar een huis of een kavel in Noord-Brabant. De droom moest in de ijskast tot Robbert in de herfst van 96 een mooi bod kreeg op zijn fotozaak. Ons huis in Tilburg was in aanbouw. Alles viel op zijn plaats en na een overwintering op de Beekse Bergen begonnen we daar met een schone lei. Een heerlijk gevoel.
Nooit spijt gehad van onze trek naar het zuiden. Integendeel. We pakten immers onze spullen tien jaar geleden om nog zuidelijker te gaan wonen en zelfs naar Vlaanderen te emigreren.
We houden vol en laten de hoop niet varen. Al zou het stiekem toch wel heel fijn zijn om alvast wat zekerheid te hebben. Even om een hoekje kijken en de toekomst zien. Komt het allemaal in orde?

Met een voorzetje van Ria gaf Plato mij het woord “doorzetten” per e-mail. Hij vond het wel bij mij passen. Dank voor dit compliment, Plato. Het aantal woorden hoeft (volgens Ria) niet exact 300 te zijn.

Zusterliefde


Gastblogje van een bezorgde vader

Ik ben bezig met het uitzoeken van de zorgpremie die mijn jongste zoon in 2015 moet betalen. Lieve hemel! Onbegonnen werk. Dertienhonderd mogelijkheden. Welke zot heeft dat verzonnen? En wat een bedragen. Basis- en aanvullende (eenvoudige) verzekering kosten samen minimaal 115 euro per maand. Daar komt nog een eigen bijdrage van 375 euro bij. Dus een totaal van 1755 euro per jaar.

Als je dan, zoals mijn zoon, met een Wajonguitkering van 11520 euro en een huurverplichting van 4800 euro moet rondkomen, zult u begrijpen dat dat geen luxe is. En als u denkt dat hij dan volledig is voorzien in zijn medische kosten, dan vergist u zich. Er zijn onderzoeken die zogenaamd noodzakelijk zijn, maar die niet worden vergoed. Dit jaar kreeg hij nog een naheffing van 400 euro van CZ.

De gezondheidszorg in Nederland is doodziek. Helaas heb ik met mijn zoon vele instanties van binnen gezien. Wat we daar hebben meegemaakt is goed voor een boek. Verdwenen dossiers, iedere keer nieuwe behandelaars, etc. etc. Het is om gek van te worden.

Gelukkig hebben we ons verstand bewaard en betaalt hij zijn maandelijkse premie keurig. Het extraatje dat hij graag aan zijn dochter zou willen geven? Nee, dat is helaas niet mogelijk. De zorgpremie is belangrijker.